كنار ستاد مركزى برادران سنى ما - الازهر - تأسيس شده بود ، يكى از اساسىترين كارها در شناخت و شناسايى شيعه در سطح جهانى مىتواند باشد . تقريباً از سى سال پيش ، و حتى قبل از صدور فتواى تاريخى شيخ محمود شلتوت در « جواز پيروى از مذهب تشيّع » ما همواره و در همه مطبوعات مذهبى وقت - نداى حق ، مجموعه حكمت ، نور دانش ، مكتب اسلام ، مكتب تشيع ، وظيفه ، معارف جعفرى و . . . - مدافع منطقى « تقريب بين مذاهب اسلامى » - بوده‌ايم و هم چنان نيز بر عقيده خود استواريم ! « 1 » البته تقريب از نظر ما ، به‌مفهوم شناخت و شناسايى صحيح اصول تشيع و عقايد واقعى اهل سنت است نه به مفهوم گرايش به مذهب ديگر ! . . . به عبارت روشن‌تر : تقريب و حفظ وحدت و اخوت اسلامى ، به آن معنا نيست كه ما از اصول عقايد خود دست برداريم - نه ، هرگز ، اين يك سفسطه و يك مغلطه عوامانه است - تقريب به اين معناست كه ما اصول عقايد خود را حفظ كنيم و در راه تبليغ منطقى و صحيح آن بكوشيم ، بدون آن كه « تحريك عواطف » بنماييم و واكنش منفى درو كنيم . واكنش ناسزاگويى در كتاب ، منبر يا مجله ، طبيعى است كه فحاشى در كتاب و منبر و مجله خواهد بود و ما اگر اصولى و منطقى فكر كنيم ، هرگز بهانه به دست ديگران نمىدهيم ، ولى حق را هم آن طور كه هست بيان مىكنيم . اگر گوينده يا نويسنده‌اى ضعف و ناتوانى علمى نداشته باشد ، به دنبال « شناخت منطقى » مىرود . . . و در يك شناخت صحيح و منطقى ، انسان هرگز دنبال « شذوذات » و « اسرائيليات » موجود در كتاب‌هاى مذهبى مخالف نمىرود - كه از اين گونه اسرائيليات همه جا هست - بلكه راه شناخت صحيح آن است كه پس از مراجعه به كتب معتبر گروه مخالف ، با بينش كاملًا علمى و تحقيقى ، درباره مسائل مورد نظر ، به

--> ( 1 ) مجموعه مقالات نگارنده در اين زمينه ، ان شاءاللَّه تحت عنوان : « نهضت اصلاحى تقريب بين مذاهب اسلامى » چاپ خواهد شد